Gözlere Yansıyan Gerçekler...

       Keşke her şey şu çocuğun bakışları kadar saf ve gerçek olsa.Tamam kabul ediyorum insan yaşadıklarıyla birlikte sahip olduğu içtenlik duygusunu da yitirebiliyor.Yada yaşanan olaylara eskisi kadar tepki vermeyebiliyor.Peki vermeyelim tepki, bizde salalım kendimizi, bırakalım hayatı olağan haliyle gitsin.Ama işte tam da burada bir sorum olacak sizlere:" Nereye kadar?" Evet yanlış duymadınız ne zamana kadar susup oturacağız.
                                                                                                   
                                                                                                                       
        Acaba susmayı diğer birçok şeyden daha hızlı mı öğreniyoruz ve  hayatımıza bu kadar kolay mı uygulayabiliyoruz?İsviçreli bilim adamları Türkler'deki bu suskunluk hali hakkında bir araştırma yapmalı hemde tez vakit, biz çözemedik belki zatı-muhteremler çözer.Sonumuz hayrola. Bakalım "susmak" erdemin göstergesi mi yoksa cehaletin mi göreceğiz yakında...
      Ne yazık ki hiç bir göz artık şu çocuğun ki kadar saf ve temiz bakmıyor... (bakan gözler bir çocuğun olsa bile)